AMBASADOR ICX

Program „Zostań Ambasadorem ICX” to cykliczna akcja prowadzona przez 3Z Sp. z o.o., do której zapraszamy wybranych lekarzy z całego kraju, zajmujących się implantologią w praktyce. W ramach projektu nasi Ambasadorzy dzielą się wiedzą i prezentują przypadki wykonane z wykorzystaniem systemu implantologicznego ICX. Patronat naukowy nad akcją objęło Polskie Stowarzyszenie Implantologiczne.

Więcej informacji o programie pod linkiem: ambasador.icx.com.pl >>

SZABLON ICX-MAGELLAN IMPLANTACJA ŻUCHWY I SZCZĘKI Z OSSEODENSYFIKACJĄ I AUGMENTACJĄ

ZABIEG PRZEPROWADZIŁ: LEK. DENT. PIOTR KRUCKI
VITAL GABINET STOMATOLOGICZNY W KONINIE

OPIS PRZYPADKU

Przypadek dotyczy ogólnie zdrowej kobiety po zakończeniu leczenia ortodontycznego w początkowej fazie retencji z brakami zębowymi regio 46 oraz 12. Pacjentka nosi pozycjonery w szczęce i żuchwie. W celu tymczasowego zaopatrzenia estetycznego pozycjoner w szczęce posiada ukształtowaną i wypełnioną powierzchnię policzkową imitując zęba do czasu uzupełnienia braku.

Wykonano tomografię stożkową szczęki i żuchwy oraz wyciski pod modele do zeskanowania. Zaplanowano implantację regio 46 zważając na bliskość nerwu zębodołowego dolnego. Warunki kostne i ograniczenia anatomiczne pozwoliły na umieszczenie implantu ICX 3.75×8 mm. Na podstawie danych z tomografii stożkowej zaplanowano również implantację regio 12 implantem ICX 3.75×10 mm z augmentacją wyrostka szczęki materiałem Ethoss od strony policzkowej. Zaprojektowano pozycję implantu tak, aby rozmieszczenie gniazda implantu w płaszczyźnie okluzyjnej znajdowało się po stronie językowej, co zapewnia dobry rezultat estetyczny przez uniknięcie otworu do przykręcenia pracy protetycznej po stronie policzkowej.

Zabieg wykonano w znieczuleniu miejscowym. Przymierzono szablon do implantacji regio 46. Po usunięciu prostnicą elementów blokujących osadzenie szablonu uzyskano pasywność. Ze względu na kształt wyrostka zrezygnowano z dostępnej sztancy do dziąsła i wykonano tradycyjny płat w kształcie litery H. Po wykonaniu osteotomii przez szablon, założono implant ze stabilizacją pierwotną 40 Ncm. Założono śrubę zamykającą, szwy 4-0 oraz pozycjoner, który również zabezpiecza okolicę rany. W szczęce po wykonaniu znieczulenia nasiękowego sprawdzono pasywność szablonu. Wykonano płat bez cięć pionowych (względy estetyczne) wykonując nacięcie wewnątrzrowkowe przy zębach 13 oraz 11. Po zmobilizowaniu płata wykonano osteotomię wiertłem pilotującym z wykorzystaniem szablonu chirurgicznego oraz po usunięciu szablonu użyto wierteł osseodensyfikujących. Po uzyskaniu odpowiedniej średnicy otworu osteotomijnego założono implant 3.75x10mm. Śródzabiegowo podjęto decyzję o odstąpieniu od augmentacji ze względu na utrzymanie odpowiedniej szerokości blaszki przedsionkowej dzięki użyciu wierteł zagęszczających kość. Założono śrubę zamykającą, szwy 4-0 oraz pozycjoner.

WNIOSKI

Pasywna nawigacja w chirurgii implantologicznej zapewnia odpowiednią, zaplanowaną wcześniej pozycję protetyczną, przewidywalnie zabezpiecza przed uszkodzeniem struktur anatomicznych podczas wykonywania osteotomii, jednocześnie jest przystępna cenowo i nie wymaga zakupu dodatkowego sprzętu jak w przypadku nawigacji aktywnej.

Kaseta do implantacji dostarczona wraz z szablonem jest odpowiednio przemyślana i czytelna, choć powinna być uzupełniona o klucz dynamometryczny oraz adapter do przenośnika dla klucza w przypadku konieczności manualnego wprowadzenia implantu.

Zabieg przebiegł pomyślnie i w odpowiednim czasie co jest ogromną zaletą zarówno dla operatora jak i pacjenta. Kluczowym punktem jest uzyskanie pasywności szablonu oraz jego stabilizacja śródzabiegowa co się udało w ww. przypadku.

PLANOWANIE

ZABIEG